Leer in scheepswrakken? Jazeker. Schoenen, messchedes, klepleertjes, jassen, leer van schaatsen: we komen van alles tegen. Zo’n leren voorwerp meteen schoonpoetsen is er niet bij, maar wordt met zoveel mogelijk grond eromheen geborgen. Het leer is namelijk erg zwak en meestal zijn de stiksels, die het voorwerp bij elkaar houden, verdwenen. Het leer heeft veelal dezelfde kleur als de omliggende grond: kleine onderdelen kunnen gemakkelijk zoekraken. De kluit aarde met daarin het leer gaat zo snel mogelijk naar een conserveringsatelier.
Conserveren: hoe?
In het conserveringsatelier wassen we het leer voorzichtig met lauw water. Met een zacht borsteltje verwijderen we klei en andere verontreinigingen. Voordat we met de daadwerkelijke conservering beginnen, fotograferen en tekenen we alle onderdelen (schaal 1:1).
Hierna behandelen we het leer met PEG: een zacht blijvende variant van de kunststof polythyleenglycol, opgelost in water. Zo blijft het leer soepel en vervormt het niet. Daarna spoelen we het leer af en drogen het.
Daarna gaan we passen en meten… Complete schoenen bijvoorbeeld, worden met nieuw garen via de bestaande naaigaten opnieuw in elkaar genaaid. En verdwenen onderdelen maken we soms bij van nieuw leer.
Overigens weten we niet van alle voorwerpen waarvoor ze waren bedoeld. In het scheepswrak OB71 bijvoorbeeld, vonden we drie leren zakken. Waartoe die dienden is ons een raadsel.
