Rembrandt wordt als de belangrijkste Nederlandse schilder van de zeventiende eeuw beschouwd. Deze schilder van wereldberoemde kunstwerken als de Nachtwacht en het Joodse Bruidje begon zijn schilderscarrière in zijn geboortestad Leiden. Als jongen ging hij van 1620 tot 1623 in de leer bij de Leidse historieschilder Jacob van Swanenburgh. In 1624 opende hij zijn eigen atelier in Leiden. Het jaar daarop ging hij nog een half jaar in de leer bij de bekende schilder Pieter Lastman in Amsterdam. Deze leerperiode was belangrijk voor Rembrandt, hij leerde er veel over hoe hij composities kon opbouwen.
Rembrandt Harmensz. van Rijn (Leiden 1606 – Amsterdam 1669), ‘Historieschilderij’, 1626, olieverf op paneel, h: 89,8 x b: 121 cm, NK2615, gerecupereerd, in bruikleen aan Stedelijk Museum De Lakenhal in Leiden
Op het vroege werk Historieschilderij is de invloed van Lastman duidelijk herkenbaar in onder meer de compositie en de houdingen van de figuren. Door Rembrandts typische, experimentele schilderstijl onderscheidt de leerling zich echter van zijn leermeester. Zo gebruikte hij een gladde verfstreek voor de wapenrusting en een grove toets voor de kledij.
Door de combinatie van klassieke ruïnes en 16de- en 17de-eeuwse kleding is het niet duidelijk of Rembrandt een scène uit de oudheid of uit zijn eigen tijd heeft weergegeven. Het werk stond eerder te boek onder de titel 'Koning Tullus en de Horatii', maar is tegenwoordig onder de neutrale titel Historieschilderij bekend. Achter de man met de scepter schilderde Rembrandt een vroeg zelfportret.
Literatuur: A. Bredius, Rembrandt, the complete edition of the paintings, (eerste druk 1935) London 1969G. Schwartz, Rembrandt, zijn leven, zijn schilderijen, Maarssen 1984
Inventarisnummer NK2615 Titel Historieschilderij Vervaardiger(s) Rembrandt Vervaardigingsdatum 1626 Beschrijving Omschrijving Historieschilderij Hoogte / Breedte / Diameter 90,1 / 121,3 / Trefwoord(en) historie, schilderkunst Materiaal(en) olieverf, paneel
