Team | projectleider: Programmaleider: Tessa Luger Projectleider: Simone Vermaat
Partners: Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie (RKD), Rijksgebouwendienst (RGD) Stedelijke bureau’s voor monumentenzorg zoals bMA, dSV en de Stroom
Planning: 01-01-2008 tot 01-01-2008
Doel van het project:
1. Het verzamelen en uitdragen van kennis op het gebied van naoorlogse monumentale wandkunst uit de periode (1946-1965) 2. Het opstellen van een waardestellend kader waarbij rekening wordt gehouden met de kunsthistorische én de architectonische context. 3. Het stimuleren en verbeteren van het beheer en behoud van monumentale, naoorlogse wandkunst 4. Het onder de aandacht te brengen van MWK en de bijbehorende problematiek bij beleidsmakers, beheerders als mede het brede publiek. sgraffito Lex Horn 'Het straatongeluk'Jan Swammerdaminstituut
Binnen het Programma Waarde en Waardering vormt het thema Monumentale Wandkunst uit de Wederopbouwperiode (1946-1965) een belangrijk aandachtspunt. Met wandkunst wordt a-priori schilderkunst bedoeld, maar ook andere overwegend 2-D beeldende technieken worden er bij genomen, zoals mozaïeken, tegeltableaus, intarsia’s en sgrafitto’s.
Aan deze vorm van kunst kleeft een groot aantal problemen dat het beheer en behoud ervan bemoeilijken. Het is een vorm van vaak figuratieve gebonden kunst, die na de voltooiing van de wederopbouw en het opkomen van de ‘jeugdrevolutie’ – medio jaren zestig – heel snel in vergetelheid is geraakt en waarover nu nauwelijks nog expertise bestaat bij kunsthistorici of architectuurhistorici. Toegankelijke en up to date inventarisaties bestaan er niet van. Dat betekent voorts dat er niet over gepubliceerd wordt, dat de kunstenaars veelal vergeten zijn en dat een in kunst geïnteresseerd publiek er niets over weet. Deze kunst zit in of aan gebouwen, is dus niet zomaar makkelijk toegankelijk of te bekijken: dat vergroot het publieke draagvlak al evenmin.
Veel gebouwen uit de wederopbouw naderen nu intussen het eind van hun functionele levensduur waarna meestal afbraak volgt tenzij ze een monumentenstatus krijgen en er een andere functie voor het gebouw wordt gevonden. Verplaatsing van monumentaal werk is wel mogelijk, maar is kostbaar en lastig. Deze kunst kent bovendien geen ‘verzamelaars’, er is geen handel in, de financiële waarde is dus moeilijk te schatten terwijl de kosten voor behoud dat bepaald niet zijn.
