Cultureel erfgoed verdient ieders aandacht. Daarom zijn bij de zorg voor die waardevolle onderdelen van onze leefomgeving flink wat partijen betrokken. Bijvoorbeeld de bewoner van een historisch pand, de gemeente bij de voorbereiding van een bestemmingsplan, de boer die onder zijn akker een archeologisch monument bezit, de projectontwikkelaar die een winkelcentrum wil realiseren.
Specialistische kennis
Al deze partijen hebben specialistische kennis nodig voor de plannen waarmee ze het erfgoed een toekomst kunnen geven. Het gaat om historische kennis (wat is precies de betekenis en de waarde van een monument), maar ook om kennis van restauratie, van aangepast (ver)bouwen, of hoe je in een nieuwbouwontwerp gebruik kunt maken van de geschiedenis van de plek. De Rijksdienst voorziet in die kennis, vaak in de vorm van een advies.
Soms is advisering door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed voorgeschreven, namelijk bij ingrijpende wijzigingen van gebouwde monumenten. Voor beschermde archeologische monumenten is wettelijk een vergunning van de Rijksdienst verplicht bij bepaalde ingrepen. Steeds zorgt advies vooraf voor een heldere en duidelijke procedure.
Kennis delen
Dit soort kennis, of ervaring in de toepassing ervan zal niet bij alle partijen aanwezig zijn. Daarom wil de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed zijn expertise zo veel mogelijk delen met anderen. De dienst kan direct adviseren, bijvoorbeeld aan een particulier over een ingrijpende verbouwing, aan een natuurorganisatie over het beheer van grafheuvels, of aan een gemeente over een bestemmingsplan. Daarnaast kunnen belanghebbenden ook indirect advies inwinnen via brochures, cursussen en workshops.
Het beroep dat op de Rijksdienst gedaan wordt, is zo groot dat er keuzes gemaakt moeten worden. Op deze manier kan de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed zich volledig inzetten in gebieden of bij projecten met veel en waardevolle monumenten en waarden. Of bij projecten die het erfgoed voor een breed publiek toegankelijk maken.
